Tłumione emocje


Jak już wspomniałam, czynniki zewnętrzne, w tym jedzenie, to jedna grupa zaburzająca równowagę organizmu, prowadząca do spadku odporności i chorób. Druga, niezwykle istotna, to czynniki wewnętrzne, czyli emocje.

Jakże często w pędzącym świecie nie mamy kontaktu ze swoją duszą. Bodźce zewnętrzne zagłuszają wewnętrzną intuicję, przestajemy zwracać uwagę na swoje potrzeby. Przestajemy słyszeć swoją naturę. Narasta represja, czyli stopniowe wypieranie emocji, odczuć, potrzeb. To prosta droga do stworzenia  w sobie wewnętrznego konfliktu. A człowiek żyjący w stałym konflikcie, staje się bardzo słaby.  Niszczy siebie. Zwraca się przeciwko sobie.

Kiedy nie ma w nas spokoju, produkujemy złą, negatywną energię, złe emocje, których nie umiemy kontrolować. Chłoniemy też złe emocje z otoczenia. "Zaśmiecamy się " nimi.

"Dla większości z nas walka o przetrwanie jest zbyt intensywna, zbyt bolesna, zbyt wyczerpująca, lecz wytrzymujemy, ponieważ obawiamy się poczuć ogromną potrzebę krzyknięcia: "Już dłużej nie wytrzymam! Boimy się, że rozsadzi nam to umysł, kiedy w rzeczywistości ten krzyk może nas uratować" (Alexander Lowen)

Moją drogą do równowagi wewnętrznej, do poznania swoich emocji, wyciszenia ich, stała się medytacja, której wciąż się uczę, praktykując każdego dnia na różne sposoby.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Nierównowaga.

Kilka lat temu, w wyniku silnego długotrwałego stresu, mój organizm po raz pierwszy upomniał się zdecydowanie o swoje prawa. Mimo, że wydawało mi się, że żyję dość "zdrowo". Równowaga została mocno zachwiana. Już wcześniej pewnie daleko mi było do niej, jednak nie zwracałam na to uwagi. Organizm jest zdrowy tylko wtedy, kiedy jest w równowadze. By o niej mówić, musimy pamiętać o dwóch grupach czynników: - zewnętrzne (czynniki pogodowe, jedzenie itp) - wewnętrzne (emocje) Nasze ciało ma tą wspaniałą właściwość, że umie się samo regenerować i samo próbuje utrzymywać stan równowagi. Dlatego nie odczuwamy wielu drobnych symptomów świadczących o tym, że dzieje się coś złego. Jeśli jednak stan ten nasila się, jeśli szkodliwe czynniki działają w sposób ciągły, organizm nie umie sobie już z nimi poradzić. Nazywamy to chorobą. Niestety, w dzisiejszym świecie bierzemy garść leków i uważamy, że to doprowadzi nas do zdrowia. Często dodatkowa chemia, wprowadzana do organizmu w postaci...
Czytaj więcej

Klasyka literatury

Obraz
Świat, w którym żyjemy, pędzi. Miliony bodźców, informacji każdego dnia. Dla równowagi szukam sposobów na wyciszenie się. Jednym z nich jest czytanie, będące moją pasją od dzieciństwa. A nic nie działa tak kojąco, nic nie daje takiego spokoju duszy i mózgowi, jak czytanie klasyki literatury:) Dlaczego? Bo napisana jest z reguły pięknym językiem. Bo akcja w powieściach jest taka spokojna, płynna. Nie ma tu szaleńczych zwrotów, morderstw, pościgów, napięcia, bluźnierstw, zła. Słowa z kartek płyną niczym piękna, kojąca muzyka. Bohaterowie klasycznych powieści, żyjący 100 czy 150 lat temu, wiedli całkiem inne życie niż my. Dużo wolniejsze, spokojniejsze. Mam wrażenie, że to tempo podświadomie udziela mi się w trakcie czytania. Mięśnie się rozluźniają, spowalnia rytm serca. W myślach wędruję brzegiem rzeki, słyszę w duszy szum wiatru w koronach drzew, czuję ciepło bijące od kominka w wiktoriańskim salonie. 
Czytaj więcej