Czarne-białe


Czarne-białe
Ciepło-zimno
Na zewnątrz-do środka
Ruch - spoczynek
Praca - relaks
Sen - czuwanie
Pośpiech - powolność
Kwaśne - słodkie

Tyle różnych przeciwieństw otacza każdego człowieka codziennie, minuta po minucie.
W dzisiejszym świecie zdecydowanie dominuje trend życia w skrajnościach.
Jeśli pracuję, to po 12 godzin na dobę. Jeśli jadę na urlop to chcę nie robić nic.
W tygodniu ilość snu jest znacznie ograniczana. Za to weekendowe wylegiwanie się do południa ma to rekompensować.
Albo mieszkam w mieście i trwam w wirze wydarzeń 24 godziny na dobę, albo zaszywam się w głuszy i odcinam od bodźców. 
Jeśli ktoś postanowi uprawiać sport, zaraz po wstaniu z kanapy zaczyna intensywne treningi. Jeśli ciało się zbuntuje na taki przeskok-wraca na kanapę.
Mogłabym tak wymieniać długo.
Zdrowe, szczęśliwe życie polega na tym, żeby szukać balansu między przeciwnościami. Szukać "złotego środka". Świat nie jest czarno-biały. Prawa fizyki powodują, że wahadło wychylone w jedną stronę dąży do pozycji pionowej, a następnie odchyla się w stronę przeciwną, by znów wrócić do zrównoważonej pozycji. To samo tyczy się organizmu człowieka, tak ściśle  zależnego od praw natury.
Trwałe zaburzanie równowagi w organizmie doprowadzi do osłabienia, zmęczenia, napięcia, stresu, frustracji, wreszcie - do choroby. Narażone na huragany codziennych stresów ciało, dusza wciąż szarpana sztormami, nie dadzą rady zbyt długo utrzymać się na powierzchni. Zaczną wołać o pomoc. Im szybciej to zrozumiemy, tym niższą cenę zapłacimy.

Na swojej drodze do równowagi zetknęłam się z różnymi teoriami, praktykami, filozofiami. Wszystkie opierają się na jednej zasadzie: eliminacji skrajności, równoważenia ich przeciwieństwami. Dotyczy to zarówno strefy fizycznej, jak i psychiki.
Warto zwrócić uwagę na fakt, że od pokoleń człowiek dążył do takiej równowagi w sposób naturalny. Latem, kiedy ciało narażone jest na działanie wysokich temperatur, nasi przodkowie sięgali po orzeźwiające, wychładzające pokarmy i napoje. Zimą -  przeciwnie, chronili się przed mrozem ciepłą odzieżą, gotowanymi daniami i gorącymi napojami. Dziś chcemy przechytrzyć naturę, nie zważając na pory roku jemy to samo latem i zimą, bardziej liczymy się z nakazami mody niż z potrzebami ciała.
Na przestrzeni lat, kiedy dojrzałam do tego, by obserwować swoje ciało i psychikę i odpowiadać na ich potrzeby, w sposób naturalny zaczęłam szukać balansu. Równowagi między czasem pracy, a odpoczynkiem, między koniecznością pośpiechu w różnych sytuacjach a wyciszeniem i powolnością. To nie jest proste. Ale możliwe. I konieczne, jeśli chcemy trwać w zdrowiu w dżungli życia.
Na mojej drodze stopniowo pojawiała się medytacja chrześcijańska, medycyna chińska, ajurweda. Splatane ze sobą w codziennym życiu prowadzą mnie małymi kroczkami do równowagi.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Nierównowaga.

Kilka lat temu, w wyniku silnego długotrwałego stresu, mój organizm po raz pierwszy upomniał się zdecydowanie o swoje prawa. Mimo, że wydawało mi się, że żyję dość "zdrowo". Równowaga została mocno zachwiana. Już wcześniej pewnie daleko mi było do niej, jednak nie zwracałam na to uwagi. Organizm jest zdrowy tylko wtedy, kiedy jest w równowadze. By o niej mówić, musimy pamiętać o dwóch grupach czynników: - zewnętrzne (czynniki pogodowe, jedzenie itp) - wewnętrzne (emocje) Nasze ciało ma tą wspaniałą właściwość, że umie się samo regenerować i samo próbuje utrzymywać stan równowagi. Dlatego nie odczuwamy wielu drobnych symptomów świadczących o tym, że dzieje się coś złego. Jeśli jednak stan ten nasila się, jeśli szkodliwe czynniki działają w sposób ciągły, organizm nie umie sobie już z nimi poradzić. Nazywamy to chorobą. Niestety, w dzisiejszym świecie bierzemy garść leków i uważamy, że to doprowadzi nas do zdrowia. Często dodatkowa chemia, wprowadzana do organizmu w postaci...
Czytaj więcej

Klasyka literatury

Obraz
Świat, w którym żyjemy, pędzi. Miliony bodźców, informacji każdego dnia. Dla równowagi szukam sposobów na wyciszenie się. Jednym z nich jest czytanie, będące moją pasją od dzieciństwa. A nic nie działa tak kojąco, nic nie daje takiego spokoju duszy i mózgowi, jak czytanie klasyki literatury:) Dlaczego? Bo napisana jest z reguły pięknym językiem. Bo akcja w powieściach jest taka spokojna, płynna. Nie ma tu szaleńczych zwrotów, morderstw, pościgów, napięcia, bluźnierstw, zła. Słowa z kartek płyną niczym piękna, kojąca muzyka. Bohaterowie klasycznych powieści, żyjący 100 czy 150 lat temu, wiedli całkiem inne życie niż my. Dużo wolniejsze, spokojniejsze. Mam wrażenie, że to tempo podświadomie udziela mi się w trakcie czytania. Mięśnie się rozluźniają, spowalnia rytm serca. W myślach wędruję brzegiem rzeki, słyszę w duszy szum wiatru w koronach drzew, czuję ciepło bijące od kominka w wiktoriańskim salonie. 
Czytaj więcej

Tłumione emocje

Obraz
Jak już wspomniałam, czynniki zewnętrzne, w tym jedzenie, to jedna grupa zaburzająca równowagę organizmu, prowadząca do spadku odporności i chorób. Druga, niezwykle istotna, to czynniki wewnętrzne, czyli emocje. Jakże często w pędzącym świecie nie mamy kontaktu ze swoją duszą. Bodźce zewnętrzne zagłuszają wewnętrzną intuicję, przestajemy zwracać uwagę na swoje potrzeby. Przestajemy słyszeć swoją naturę. Narasta represja, czyli stopniowe wypieranie emocji, odczuć, potrzeb. To prosta droga do stworzenia  w sobie wewnętrznego konfliktu. A człowiek żyjący w stałym konflikcie, staje się bardzo słaby.  Niszczy siebie. Zwraca się przeciwko sobie. Kiedy nie ma w nas spokoju, produkujemy złą, negatywną energię, złe emocje, których nie umiemy kontrolować. Chłoniemy też złe emocje z otoczenia. "Zaśmiecamy się " nimi. "Dla większości z nas walka o przetrwanie jest zbyt intensywna, zbyt bolesna, zbyt wyczerpująca, lecz wytrzymujemy, ponieważ obawiamy się poczuć ogromną potrz...
Czytaj więcej